Background Image

Minou by friends

Is een 25 vragen Interview naar een idee van Matthew Higgs.
25 mensen, die allen of professioneel of persoonlijk gelinkt zijn aan Minou,
werden uitgenodigd om haar 1 vraag te stellen. Ontdek ze hieronder, een voor een.

  • Steven hendrickx

    1 | "Waar haal je de kracht om altijd positief te zijn?" - tout court

    Positief in het leven staan is een keuze, het gaat er altijd om hoe je met de dingen omgaat die je overkomen. Je hebt niet alles in de hand, maar je bepaalt wel zelf de manier waarop je met iets omgaat. Mijn ouders hebben me altijd geleerd positief tegen de dingen aan te kijken, en om zelfs in moeilijke dingen het goede te zien. "What doesn't kill you, makes you stronger", zoiets. En weet je, als je af en toe eens omkijkt op je levenspad dan zie je de kiezels die bergen leken voor je ze passeerde.

  • Lisa hendrickx

    2 | "Wat brengt het gevoel van lopen bij je teweeg? is het om weg te lopen van de buitenwereld? om even los te laten?"

    Ik ben pas beginnen lopen op het ogenblik dat ik voltijds ben gaan werken, en wel om verschillende redenen. Ik voelde dat ik het nodig had te bewegen, mijn lichaam werd anders sloom en trager, en dat is geen fijn gevoel. In het begin vond ik het best wel lastig, en was het echt opbouwen, van 0 nr 5 km en zo verder. Ondertussen ben ik ervan gaan houden -al blijf ik het vertrek telkens opnieuw lastig vinden- en loop ik minstens 1x/week, met collega's in Brussel, of thuis in de weidse natuur van de polders. Het is enerzijds ontspannend omdat het een moment is waarop ik mijn gedachten vrij kan laten 'waaieren' en zo vaak ook nieuwe ideeën of inzichten krijg. Maar anderzijds geeft het heel veel energie: geen middagdip na een loopje door het park!

  • Bart Van Damme

    3 | "Je bent en blijft een aangespoelde Bruggelinge. Wat hebben Bruggelingen voor op Gentenaren? Of zie ik het verkeerd ... Ik wens je in elk geval een spetterende campagne."

    Best wel een leuke vraag! In mijn ogen is de wereld een dorp, Vlaanderen een zakdoek groot, en ligt Gent amper 50 km van Brugge.. En toch.. Bruggelingen zijn -gemiddeld genomen- een beetje anders dan Gentenaren. Ik denk dat ik ze meer gesloten vind, iets minder vlot bij een eerste kennismaking, máár... eens je hun vertrouwen hebt gewonnen, zijn ze warmer en hartelijker dan Gentenaren. En Bruggelingen hebben natuurlijk ook voor op Gentenaren wat ze op elke niet-Bruggeling voor hebben, nl dat ze .. in Brugge wonen...een stad om fier op te zijn, een plek met veel verworvenheden, maar ook een onuitputtelijk potentieel...

  • Greet Berten

    4 | "Waarom? Waarom doe je het? Waarom investeer je je blakend fris enthousiasme in de Brugse politiek? Waarom gooi je je parels?"

    Waarom doe ik het? Omdat het sterker is dan mezelf? Omdat ik erdoor gepassioneerd ben? Omdat ik lang genoeg aan de kant sta en vond dat het tijd was zelf de handen aan de kar te slaan? Omdat Brugge alle sterke mensen nodig heeft? Alle gekheid op een stokje Greet, ik weet dat je je zorgen maakt, dat je niet wil dat ik vermalen geraak in de mallemolen die politiek soms is. Met de hand op het hart Greet, dat zal niet gebeuren. Eén van mijn lijfspreuken is dat ik altijd dicht bij mijn ruggegraat moet blijven, dwz, authentiek. Zolang ik dat doe en zolang jij en anderen me steunen, inspireren en bij de les houden, kan er niets fout gaan! Ik moet dit doen, de Brugse politiek heeft nood aan blakend fris enthousiasme!

  • Patrick Moenaert

    5 | "Wat vind je het mooiste (ongekende) plekje in Brugge?"

    Ik dacht eigenlijk onmiddellijk aan Sint-Anna, en meer specifiek aan de Gezellewijk, de Rolweg, de molens met prachtig zicht over de stad, de tuin van de Schuttersgilden. Daar op zondagochtend in alle stilte een wandeling doen is puur genieten van wat Brugge heeft kunnen bewaren voor de toekomst. Als je dan via het kleine poortje de stille tuin van Gezelle binnengaat, waar hij 'zo geerne de vogeltjes hoorde fluiten... ' en wat staat te mijmeren over verleden en heden bij Fabres 'de man die vuur geeft', heb je in die korte tijd op een bescheiden wijze kennis gemaakt met 2 kunstenaars van formaat, eventjes weg van het drukke ei van Brugge. Ook de tekst die erbij staat, vind ik heel sprekend: ''Ik brand heviger dan mag en voorzien Ik brand en niet alleen voor mezelf Maar ook om anderen vuur en licht te geven Op diezelfde manier Heb ik vuur en licht van anderen gekregen'' De man geeft het vuur dat hij zelf ontving, door aan anderen. Een mooi beeld.

  • Charlotte Hendrickx

    6 | "Waarin zoek je je geluk als je even tegenslag hebt?"

    In de kleine kring van mijn gezin, familie en een paar goede vrienden. Iedereen heeft wel eens tegenslag, en je kan niet altijd krijgen wat je wilt, dat moeten we nu eenmaal accepteren. En je mag daar best even boos of verdrietig om zijn. Maar dan moet je troost zoeken en kracht putten uit goede dingen om weer verder te gaan. En die steun en veerkracht, die vind ik bij jullie!

  • Tom De Wilde

    7 | "waarom doe je aan politiek, waarom CD&V, waarom voor jou stemmen?"

    Toen ik zoveel jaar terug gevraagd werd om in Brugge aan politiek te doen, heb ik me grondig afgevraagd of cd&v een partij was voor mij. En ik kon enkel vaststellen dat dit inderdaad zo is. Ik ben een humanist, ik geloof in een maatschappijmodel waarin er een grote mate van vrijheid is voor het individu, waarin er ruimte is voor verscheidenheid en waarin iedereen telt. Een warme samenleving, waarin mensen worden gestimuleerd om de kansen die ze krijgen, te grijpen. Daarom voel ik me thuis bij CD&V. Ondertussen was ik 6 jaar OCMW-raadslid, nam ik bijna 6 jaar het voorzitterschap van CD&V Brugge op me en werk ik straks 5 jaar zijn op het kabinet van minister Hilde Crevits. Ik ben dus al geruime tijd -en op een intensieve wijze(!)- met politiek bezig. Ik heb veel zaken zien én kunnen doen bewegen. De tijd is rijp om zelf de hand aan de ploeg te slaan en mee de richting te bepalen van waar het met deze stad naartoe moet in de komende jaren. Ik heb een rugzakje ervaring en een breed netwerk, ik kan luisteren, ben altijd bereid te helpen, en vorm een eigen mening. Knelpunten zien, met kennis van zaken oordelen en kordaat handelen, dat is wat van een goed politicus mag verwacht worden.

  • Dominique Savelkoul

    8 | "Wat zou jij doen als je zoontjes van 9 en 11 samen met een vriendjen die alle drie inderdaad weliswaar waarschijnlijk iets donkerder zijn dan de gemiddelde Bruggeling, op de terugweg van de bibliotheek op klaarlichte dag in het centrum van Brugge door andere jongens die amper een paar jaar ouder zijn, aangevallen en op de grond geduwd worden met de boodschap 'van onze mama mogen we bruine kinderen slaan...'?"

    Je verhaal doet me meteen denken aan een boek van Arthur Japin "De zwarte met het witte hart". De eerste zin luidt: 'De eerste tien jaren van mijn leven was ik niet gekleurd.' De laatste zin van diezelfde bladzijde gaat over een paar rode planten in een groen veld: 'Kleur heb je nooit zelf, kleur krijg je door anderen.' Pfff, Dominique, ik ben wel geschrokken van je verhaal. Ik kon me niet voorstellen dat dit in Brugge gebeurt. Het stemt me triest. Ik zou mijn kinderen proberen uit te leggen wat het belang is van respect en van verdraagzaamheid, en dat sommigen dat niet kennen, dat het er niet toe doet welke huidskleur of welk geloof iemand heeft. En ik zou hen met veel nadruk zeggen hoe mooi en lief en goed ze wel zijn en dat er heel veel mensen zijn die hen heel graag zien. Maar ik zou, als ik het kon, ook proberen in contact te komen met de ouders van de andere kinderen. Want die jongens worden straks volwassen en als niemand hen erop wijst dat dit echt niet kan, nemen ze die denkwijze misschien verder mee. In dialoog gaan dus -hoe moeilijk ook- van mens tot mens, om te voorkomen dat het opnieuw gebeurt. En dan zou ik het aankaarten op de school waar mijn kinderen zitten. Dergelijke incidenten vragen een breed maatschappelijk debat, op alle niveaus. Want verdraagzaamheid moet groeien van onderuit, en daar zijn we allen samen voor verantwoordelijk.

  • Inge Van der Eecken

    9 | "Ik denk bij mezelf: "Hoe speelt ze het klaar? Fulltime werken, je gezin gelukkig maken en je politieke ambities nastreven..."

    Je bent een boezemvriendin en we kennen elkaar al heel heel lang, dus je weet dat ik heel intensief leef... de dingen die ik doe, daar ga ik helemaal voor. Toen de kinderen klein waren, was ik er bijna altijd. Naarmate ze ouder werden, kwamen er andere dingen op mijn pad, ik zag opportuniteiten en heb die gegrepen. Ik ben dus geleidelijk aan steeds meer buitenshuis gaan werken, een soort omgekeerde carrière misschien? En soms is het inderdaad veel, en dan moet je keuzes maken. Daarom heb ik momenteel 2 duidelijke prioriteiten: mijn gezin en mijn job. Eigenlijk is dat niet zo moeilijk, in de week stort ik me op mijn job in het kabinet en het weekend en de vakanties zijn voor Steven en de kinderen, én de vrienden. Ik vind er zelf een soort evenwicht in, mijn kinderen opvoeden tot zelfstandige en vrije mensen en me tegelijk ontplooien in een super interessante job. Die combinatie maakt me gelukkig! Maar ik beloof je binnenkort weer eens samen op stap te gaan!

  • Floris Hendrickx

    10 | "Wat wilde je vroeger later worden? Later, als je groot zou zijn."

    Lieve Floris, Helemaal vroeger, toen ik klein was, wilde ik later graag kinderarts worden. Het leek me zo een zinvolle bezigheid, zieke kinderen terug helpen gezond te worden....maar, al snel bleek dat mijn talent en mijn interesse eerder in talen dan in wetenschappen lagen. Normaal zou ik na de humaniora een jaartje met AFS naar het buitenland gaan, maar het lot besliste daar anders over. Tijdens de vakantie na mijn laatste jaar, stierf mijn mama, jouw oma, na een lang en moedig gevecht tegen kanker. Ik vond dat wij -mijn papa, broers en ik- in die periode dicht bij elkaar moesten blijven. Ik zegde dus de buitenland-trip af en besloot mijn hart te volgen: licentiaat vertaler-tolk studeren. Een veelzijdige studierichting, maar een job die ik nooit echt uitoefende. Wat ik wel altijd zeker wist, was dat ik een 'warm' gezin wilde, een gastvrije tafel, kinderen, en die zijn er tot mijn grote geluk gekomen, jij en je 2 zussen! Professioneel ben ik altijd van de ene stap naar de volgende gewandeld. Ik heb veel gezien, veel geleerd, nooit stilgezeten en heb samen met je papa een praktijk opgebouwd. En toen, eind 2007, kreeg ik een telefoontje van minister Hilde Crevits, of ik zin had om voor haar te werken. Ik had haar, als voorzitter van CD&V Brugge, één of twee keer ontmoet. Ik vond dit een fantástische kans, die ik met beide handen heb gegrepen, en ik ben haar daar nog altijd dankbaar om, want heb een heel boeiende en dynamische job! Floris, wat ik je graag wil meegeven, is dat je je altijd helemaal moet geven, wat je ook doet. Zorg dat je geen kansen laat voorbijgaan. Toon commitment, toewijding en focus. En dan zal je veel terugkrijgen! Kus op je hart, Mama

  • Baptist Bekemans

    11 | "Met een achtergrond als scout, leider & groepsleider wil ik graag weten waarom jij scouts/jeugdwerking belangrijk vindt?"

    Een geschikte vraag voor deze zomerperiode! Zoals je weet, draag ik scouts -en jeugdwerking in het algemeen- een zeer warm hart toe. Het is een unieke plaats voor kinderen om zich uit te leven, te ravotten, en vooral ook om vrienden te maken. Maar het is natuurlijk veel meer dan dat, jongeren leren er dat iedereen anders is, en anders reageert, en daar respect voor te hebben, ze ontdekken wat zelfstandigheid en samenwerking is. Ik vind dat samenkomen om te bewegen, te brainstormen, samen aan iets te werken, die rechtstreekse interactie en de vriendschap die dan ontstaat, een mooie verrijking is op de contacten die jullie jongeren opbouwen en onderhouden via de sociale media. Beste Baptist, ik wil van deze gelegenheid gebruik maken om jou en je hele team, en alle andere jongeren die zich vrijwillig inzetten, even in de bloemetjes te zetten. Verantwoordelijkheid dragen is in deze tijden niet eenvoudig en toch doen jullie dat, belangeloos, met veel inzet, enthousiasme en positivisme. Een stadsbestuur moet alle vormen van jeugdwerk en -verenigingen hard steunen, het is een broedplaats voor onze jeugd, die de toekomst van de stad zal bepalen!

  • Pascal Monbaliu

    12 | "In Dudzele zijn er grote plannen ivm de aanleg van een bufferstrook tussen de dorpskom en de geplande A11, via inspraak. Dit dossier heet het Cathemgoed en wordt opgemaajt met inbreng van alle Dudzeelse verenigingen. Hoe zie jij de toekomst van de polderdorpen en de inspraak van lokale bevolking evolueren?"

    Brugge heeft de rijkdom om, naast een historische kern, ook een aantal dorpen op mensenmaat op haar grondgebied te hebben. Elk van die dorpen heeft een aparte sfeer en stijl, en elk van hen kent ook eigen problemen en knelpunten. De haven van Brugge, een van de grote economische polen in Vlaanderen, ligt in het noorden van Brugge en zorgt voor een zeer grote dynamiek. Niemand twijfelt aan het belang van de aanwezigheid en de groei van de haven voor de welvaart in de brede regio. Maar tegelijkertijd is het onmiskenbaar ook zo dat er in de polderdorpen Zwankendamme, Lissewege en Dudzele, een grote ruimtelijke druk aanwezig is. Het lijkt me logisch dat de overheid de lijnen uitzet van waar ze met deze haven naartoe wil, en dat ze dit doet met respect voor de leefbaarheid van de dorpen, haar middenstand en haar inwoners. Om een draagvlak te krijgen voor deze beslissingen is het belangrijk de bevolking voldoende in te lichten en te betrekken, zowel bij de plannen voor de werken als die voor de milderende maatregelen. Het biedt het voordeel dat je projecten in een breder plaatje kan zien, anders dan bij actiecomités, die meestal slechts op één deelaspect gefocust zijn. Bij alle ingrijpende werkzaamheden zouden mensen de mogelijkheid moeten hebben om in de fase van opmaak van de plannen in dialoog te gaan met alle betrokken partijen. Openheid en transparantie getuigen van respect voor de burger en zijn buurt of leefomgeving. Los van dit alles blijft het belangrijk dat elk stadsdeel, ook het noorden, vertegenwoordigd is in het stadsbestuur, daar waar beslissingen worden voorbereid, geadviseerd en genomen.

  • Iris Dreypondt

    13 | "Moest je een stukje van je hersenen mogen afstaan, aan wie zou je die dan geven, en welk stukje?"

    Weet je wat ik denk dat een mens veel en vaak nodig heeft in zijn leven? Veerkracht. Volgens verschillende onderzoekers kan men een 3-tal kenmerken onderscheiden bij veerkrachtige mensen. Zelfvertrouwen: het gevoel waardevol te zijn en het geloof dat je iets kan betekenen voor je omgeving. Taaiheid: jezelf een doel kunnen stellen, een plan om het te bereiken, volharding en de overtuiging dat je kan leren van zowel positieve als negatieve ervaringen. En tot slot: positieve emotie en humor. Als je veerkrachtig bent, dan kan je je aanpassen aan veranderende omstandigheden, omgaan met moeilijke situaties, rechtkrabbelen na een tegenslag, aanvaarden dat je een fout hebt gemaakt of een vergissing hebt begaan, en daaruit lessen trekken, maar dan versta je ook de kunst om inspiratie te vinden bij vele, soms ogenschijnlijk onbelangrijke dingen. En misschien is het niet iets wat je hebt, maar wel wat je doét? Als ik iets in een pakketje kon meegeven aan mijn 3 kinderen, dan wel dit. Veerkracht.

  • Paul Van de Vijver

    14 | "mijn vraag als landbouwer: Is het niet dringend nodig dat men naast de zovele beschermingen die reeds bestaan voor gebouwen, landschappen, bomen, dieren, ... ook, in het licht van de voedselproductie in de toekomst, landbouwgronden prioritair gaat beschermen?"

    Vanuit de plaats waar ik woon en de activiteit van mijn echtgenoot Steven als dierenarts, weet je dat de landbouw mij absoluut niet vreemd is, wel integendeel. Ruimtelijke ordening is in Vlaanderen een moeilijke en delicate zaak. De grond is schaars en er is een grote ruimtelijke concurrentie tussen de natuurbeweging, de landbouwsector, de bouw- en de economische sector. In de voorbije jaren stond de landbouw al vele duizenden hectaren af, vaak noodgedwongen, ten voordele van woongebied, industriezones, havengebied of vogelrichtlijn- en andere natuurgebieden.

    Iedereen wil groen en open ruimte, de landbouw zorgt daar mee voor. Er moet dus voldoende landbouwgrond behouden blijven. In Brugge is vandaag ongeveer 4000 ha van de totale oppervlakte landbouwgrond, en de polders behoren tot de meest vruchtbare stukjes grond van West-Europa.

    Een landbouwer is veel meer dan een ondernemer, het is ook een behoeder van het landschap, en de eerste producent van lokale voedselvoorziening, een rol die vaak wordt onderschat.

    Voor mij zijn dynamiek en leefbaarheid speerpunten voor het Brugge van de toekomst. Wie dynamisch is en initiatief neemt, moet daar steun en ruimte voor krijgen. Tegelijkertijd is leefbaarheid belangrijk, en dat gaat oa over groen, weiland, open ruimte. Als het noodzakelijk is de overblijvende landbouwzones te beschermen om ze te vrijwaren, dan zal ik daar alles aan doen wat binnen mijn mogelijkheden ligt. Om de natuur te vrijwaren is de rol vd landbouw cruciaal, ze speelt mi een hoofdrol in het onderhoud van ons Vlaamse landschap.

  • JP Saelen

    15 | "Naar welke ondernemer kijk je op?"

    Ondernemers - en dat bedoel ik heel ruim, dat is al wie initiatief neemt- zijn de ruggengraat van onze maatschappij. Zij zorgen voor werkgelegenheid, toegevoegde waarde, creativiteit en de bloei van een regio. Een ondernemer voor wie ik veel bewondering heb, is Luc De Bruyckere. Hij was 41 jaar lang CEO van de groep Ter Beke en vele jaren voorzitter van de werkgeversorganisatie Voka. Precies deze avond geeft hij de voorzittersfakkel door aan Michel Delbaere. Luc is een bevlogen ondernemer die het bedrijf Ter Beke op een empathische en sociale manier groot heeft gemaakt, gedreven door een engagement dat veel groter was dan louter het maken van winst. Getuige daarvan oa zijn voorzitterschap van Voka, zijn eenvoud en zijn pleidooi voor het opnemen van hoopvol leiderschap, "een dienende elite, die niet pretentieus maar voorbeeldig is, die richtingen aangeeft en die mensen kan meetrekken. The work goes on, the cause endures, the hope still lives and the dream will never die (T. Kennedy)". Een fantastische opdracht, ook voor politici.

  • Joachim Coens

    16 | "Is er een gebouw in Brugge welke je liever zou zien verdwijnen?"

    Er is de voorbije decennia ontzettend veel gebeurd in onze stad, waardoor heel wat van de zogenaamde stadskankers zijn verdwenen of gerestaureerd. Een gebouw dat nu wel prioritair zou mogen worden aangepakt, is de beurshal op het Beursplein. Het gebouw is oud en versleten en daardoor krijgt het hele plein een beetje een trieste indruk. Het is nochtans een goed gelegen plek, tussen het bruisende Zand en de stille groene vesten. Wat mij betreft mag er een mooi, hedendaags, licht, en, als het even kan, zelfs vrolijk bouwwerk komen.

    Ik was onlangs te gast in Oostkamp bij de opening van het nieuwe stadsgebouw OostCampus,van de hand van de Spaanse architect Carlos Arroyo, in de voormalige Coca-Colafabriek. Vooraf was een strak budget bepaald, en een lovenswaardig initiatief werd op poten gezet waarbij àlle politiek fracties inspraak kregen en betrokken waren. Op die manier groeide, samen met het bouwwerk, een groot draagvlak voor een project dat de gemeentelijke organisatie toch wel ingrijpend zou veranderen.

    Het resultaat is prachtig: de werken werden uitgevoerd binnen het vooropgestelde budget, een oud industrieel pand werd nieuw leven ingeblazen, een hele gemeenschap kreeg een nieuwe dynamiek en werd met veel schwung en als vanzelf de toekomst ingeloodst. Heel mooi. Wij kunnen dat ook.

  • Chantal en Reinout

    17 | "Als moeder van 2 jonge en dynamische kerels vraag ik me af hoe we Brugge aantrekkelijk kunnen houden voor de jonge generatie?"

    Het is cruciaal dat jonge en creatieve gasten hun ei kwijt kunnen in hun eigen stad. Eerst is dat studeren, uitgaan en vrienden maken. Later is dat ook een boeiende job vinden en bouwen aan hun toekomst. Ik denk dat het recept om jonge mensen aan je stad te binden, ligt in de koppeling van toponderwijs aan een bruisend economisch beleid. Met het Europacollege, KHBO, Howest, StudioXII en twee hotelscholen met internationale faam, biedt Brugge hoger onderwijs van een heel hoog niveau. Sinds kort hebben we nu zelfs ook een universitaire campus van de KU Leuven in huis!

    En toch...we kunnen nog een heel eind verder gaan op deze weg. Topwetenschappelijk onderzoek stimuleren, zoals past bij een universitaire campus, kan heel wat nieuwe perspectieven bieden voor Brugge. Speerpuntonderwijs ontwikkelen, om onze unieke troeven maximaal uit te spelen en in de markt te zetten. We mogen best de ambitie hebben internationaal toonaangevend te zijn in een aantal domeinen.... We organiseren nu al het schakelprogramma voor de master toerisme die in Leuven bestaat. Waarom wordt in Brugge, de toeristische stad bij uitstek, de master toerisme nog niet georganiseerd?

    Om jongeren en creatievelingen hier te houden, zal de stad middelen moeten durven inzetten om vernieuwende initiatieven een kans te bieden snel op eigen krachten te functioneren, en zullen de onderwijsinstellingen, de stad en het bedrijfsleven de handen in elkaar moeten slaan om fondsen te verzamelen. Zorgen dat jonge mensen en gezinnen zich thuisvoelen, vergt ook van het stadsbestuur een grote openheid van geest. Als je luisterbereid bent en je open stelt en vrij denkt, dan kunnen veel mooie dingen gebeuren.

  • Katrien Van Eeckhoutte

    18 | "Met welke muziek word je 's morgens graag wakker?"

    De meeste dagen van de week word ik wakker met het nieuws en actualiteit op Radio1. Als kabinetssecretaris en politica is het belangrijk te weten welke items het nieuws van de dag zullen beheersen.

    Tijdens het weekend is er tijd voor een ander ochtendritueel. Vooral op zondag worden we graag langzamer wakker en dan hoort daar mooie muziek bij. Ik houd veel van oude muziek en van de uitgaven van het muzieklabel Alpha. Zo raak ik telkens opnieuw betoverd door La Tarantella, Antidotum Tarantulae, L'Arpeggiata door Christina Pluhar.

    Het verhaal erachter is ook wel boeiend. De naam Tarantella verwijst naar de tarantulaspin waarvan gedacht werd dat de beet dodelijk kon zijn, en enkel genezen zou kunnen worden door de Tarantella te dansen, een soort rituele dans in het Italië van de jaren 1600. De dans had de bedoeling lichaam en geest te zuiveren en te genezen van vele soorten verdriet ... Apart maar heel mooi.

    We zijn in Brugge erg verwend wat muziek en cultuur betreft, en als je een beetje geluk hebt, kan je je lievelingsstukken hier zelfs 'live uitgevoerd zien. Kippenvelmomenten!

  • Annelies Bouckaert

    19 | "Wat vind jij van het feit dat bepaalde "stemmentrekkers", waar men al op voorhand van weet dat ze geen mandaat zullen/kunnen opnemen toch op kieslijsten staan?"

    Volgende week gaan we met zijn allen naar de stembus om een nieuw stadsbestuur te kiezen. Op lokaal niveau doet zich niet voor wat jij schetst, want zowat alle kandidaten die nu op de lijsten staan, hebben ook effectief de ambitie om iets te doen voor hun gemeente of hun stad. Je hoeft maar om je heen te kijken, al die gedrevenheid en inzet, dat is heus niet om mensen een rad voor ogen te draaien. Kandidaten die niet verkozen zijn, zullen dat spijtig vinden, want ze hebben kosten noch moeite gespaard. En wie verkozen is, zal ook effectief zetelen.

    Bij andere verkiezingen gebeurt het inderdaad wel, en dat komt doordat er een schrijnend tekort aan kandidaten die op een lijst willen gaan staan voor bv regionale of federale verkiezingen, die bereid zijn campagne te voeren in een grote regio en die daar veel van hun tijd en middelen willen in investeren, met een hoogst onzekere uitkomst. Bovendien speelt ook de plaats een rol: zo weet men dat een lijstduwer -meestal een "bekende kop" niet de ambitie heeft een uitvoerend mandaat uit te oefenen, maar veeleer een steun voor de lijst wil zijn.

    Ikzelf houd van eerlijkheid en transparantie en heb dat ook als voorzitter van CD&V Brugge altijd bepleit. Het duurt altijd het langste.

  • Hilde Crevits

    20 | "Burgemeester Patrick Moenaert was ooit de kabinetssecretaris van wijlen minister Daniël Coens. Jij bent nu mijn kabinetssecretaris en je hebt hiervoor je vaste benoeming als OCMW-secretaris stopgezet. Wat maakt de job van kabinetssecretaris zo aantrekkelijk dat je er een andere job voor laat staan?"

    Ik was inderdaad OCMW-secretaris voor ik hier terechtkwam. Ik deed die job graag want ik vind het maatschappelijk relevant, meewerken aan een sociaal beleid in een gemeente, helpen keuzes maken en richtingen bepalen.

    Maar toen jij me vroeg of ik op je kabinet wilde werken, moest ik daar echt niet lang over nadenken. Ik was toen voorzitter van de Brugse CD&V-afdeling -een van de grootste van Vlaanderen- een vrijwillig maar belangrijk en intensief politiek engagement. Bovendien ben ik van nature leergierig en breed geïnteresseerd. Ik heb eerst voor opvolging gezorgd in het OCMW en was 2 weken later paraat in Brussel om te beginnen aan deze boeiende nieuwe uitdaging. Na 2 jaar stelde het OCMW-bestuur me voor de keuze: terugkomen of mijn job en vaste benoeming laten gaan. Opnieuw was de keuze snel gemaakt, en toen ik je het vertelde, zei je me toch goed na te denken of ik dit wel zou doen. Ik heb je toen gezegd dat mijn besluit vast stond onder het motto "Choose & love your choice". Ik ben nu kabinetssecretaris, inderdaad hetzelfde zoals Patrick Moenaert ooit deed bij wijlen Daniël Coens, en ik houd van mijn job, de inhoud ervan, de dynamiek van een kabinet, de nauwe samenwerking met jou en de collega's, de kansen ook om mee te werken aan belangrijke dossiers, zowel voor mijn eigen regio, als voor andere. Het feit van een aanspreekpunt én een antenne te zijn voor veel mensen uit de Brugse regio, die op zoek zijn en de weg niet altijd vinden in de wirwar van administraties en diensten. Bruggen te kunnen bouwen dus.

    Ondertussen zijn bijna 5 jaar verstreken en ik heb nog geen moment spijt gehad. Wel integendeel, ik ben je nog elke dag dankbaar voor de kansen die ik krijg. Ik heb veel geleerd, en hoop deze kennis in de toekomst ook in Brugge te kunnen inzetten. Helpen keuzes maken en richting bepalen: ik wil er werk van blijven maken in de derde stad van Vlaanderen...